من میدونم چرا عکسی از تئاتر شهر گذاشتی.
چون رو به تخریب و عکسهای یادگاری اینجا بدرد میخوره.

دلم سوزد ز سرگردانی ماه
که شب تا روزپوید این همه راه
سحرخواهد در آمیزد به خورشید
نداند چون کند با بخت کوتاه

دوست گرام

وه که چه عکسي است ! عاليست عالي
تابلوي تاتر شهر و ...را فراموش کن اي کاش اين تابلو در
عکس نبود .
آنگاه من ميتوانستم بگويم که اين مرد با اين چهره سمپاتيک
و اين چشمان گويا و اين صورت در ناکجا آبادي نشسته و همراه
با ماه به حماقت بشر و جناياتي که با اين حماقت ميکند فکر ميکند
و کله تاسف تکان ميدهد . شاد و سبز باشي با هزاران سوژه که
منتظر کشف از طرف شما هستند . نانا

چه حالي داره اين ماه...دور و بعيد...

امروز می خوام برم تئاتر شهر بلیط بگیرم برای پنجشنبه. چرای تو برای من اول می شه این. بعدش هم این که دیوارش خراب شده و ...

میدانی؟! در زندگی آدمی لحظاتی ست که دلتنگ می شود.لحظاتی که می خندد از ته دل. لحظاتی که شاد می شود و هیچ نمی گوید,
در دل لبخندی میزند.و لحظاتی که فرا موش می کند تمامی آن چه هست و نیست را,آن چه باید باشد اما حضوری ندارد.گاهی تنها می خواهی دستی باشد نوازشت کند.آغوشی تا پذیرایت
باشد...
گمانم در زندگیت لحظاتی است چون دیگران.دل گیریت را پشت عکسی پنهان می کنی یا نه چرا پنهان؟!بیانش می کنی. شاید دلگیری دیگری هم باشد...

اره يادمه ...
چون مي خواستي به من بگي توي شب چطوري هم ماه اكسپوز مي شه و هم سوژه ي انساني!

هر چی هست
عکس خیلی قشنگیه...

چه عکسی .این هم تبدیل به خاطره میشه. چه خاطره های تلخ و شیرینی که تو یاد همه ی بچه های اونجا مونده و منتظر ن که شاهد فرو ریختن دیواراش باشن. درست مثل فرو ریختن سینما پارادیزو جلوی چشمای بسته ی آلفردو ی آپاراتچی . ولی اون نمیدید و من بهش قبطه میخورم . سال گذشته همین روزا بود که داشتیم (بی شیر و شکر) رو تو قشقا ئی تمرین میکر دیم . چه لحظه های شیرینی بود.
یه شب وسط اجرا یه نفر پا شد و از وسط صحنه رد شد و رفت بیرون و همه رو به هم ریخت . بعد فهمیدیم ارش خان دوربین به دست کسوف بوده . یادش بخیر. کاش منم کور بودم .
www.banan.blogfa.com

من میدونم چرا ! چون تا چند وقت دیگه این تابلو ها عوض میشن و جاشون را به تبلوهایی میدن که روش نوشته : دستشویی کمی بالا تر

اگر این آدم نیامده بود جلوی عکس تلپ بشه عکس خیلی عالیی می شد . راستش را
بخوایید من این سبک عکاسی را خیلی دوست دارم چون می توانم از هر چیز دور و برم اون محیطی را که بخوام بسازم . به هر حال خوشحال میشوم گهگاهی که وقت داشته باشید از تجربیات شما استفاده کنم .

با ارادات فراوان
نادر بهرامی

اگر این آدم نیامده بود جلوی عکس بشینه عکس خیلی عالیی می شد . راستش را
بخوایید من این سبک عکاسی را خیلی دوست دارم چون می توانم از هر چیز دور و برم اون محیطی را که بخوام بسازم . به هر حال خوشحال میشوم گهگاهی که وقت داشته باشید از تجربیات شما استفاده کنم .

با ارادات فراوان
نادر بهرامی

از دیدن سایت شما بسیار لذت بردم.موفق باشید.

salam unus nagoorsan

اولين چيزي كه ماه بالاي كادر تو ذهنم آورد اين بود:
وسيع باش و تنها و سربه زير و سخت...

کاش از پشتش ( پارکینگ سابق ) هم عکسی میگذاشتین !

تصاویر خوب است اما از تصاویر روزمره استفاده کنید