..ممنون ! البته این نوشته در دسته ی نه چندان شاعرانه ی کارهای من قرار دارد.

سایه ها و گام ها حرف میزنند.
زمین وکف خیابان حرف میزند.
همین جا...
گوش کن!
کافیست گوشها یت را کمی تیز کنی.
آنها هم گاهی شکایت دارند...
خوشحالی شان را هم می شنوی...

برای این غم موزون چه شعرها که سرودند!

اینجا قلب سالم را زالو تجویز می کنند!
تا سر خوش و شاد به شیرین ترانه ی جانت نغمه سر دهی...!

خب شاید حرف من هم حرف محمد باشه که سارا در نوشته ی به قول خودش غیر شاعرانش اونو در زبانی نو از نسل ما و خودش بیان کرده و آرش هم با خلاقیت عالیه خودش با این تصویر اونو کامل کرده
پس به امید اینکه این همکاریه مجدد بعد از مدتها باعث راه افتادن آینه هم بشه
loooooooooooooool
باز هم دسته هر دو تان درد نکنه